சிறுகதை

எதிர்பாராதது | ராஜா செல்லமுத்து

கொரானாவின் கடுமையினால் விழாக்கள் எல்லாம் விழுந்து கிடந்தன.

100 பேருக்கு மேல் கூடுவது கொடுமையானது என்று அரசாங்கம் அறிவுரை வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

எங்கு சென்றாலும் சமூக இடைவெளி எல்லோர் முகத்திலும் முகமூடி என்று சராசரி வாழ்க்கையை சற்று சிரமமாக இருக்கிறது.

சாதாரண நாட்களில் எல்லாம் விழா விழாவாக இருக்கும் வீதிகள் எல்லாம் இப்போது வெறிச்சோடிக் கிடக்கின்றன. கல்யாண மண்டபங்கள் காற்றாடிக் கிடக்கிறது . விழா அரங்குகள் விடை பெற்றிருக்கின்றன.

இந்த நாட்களில் கொண்டாட்டங்கள் கொஞ்சம் தள்ளியே இருக்கிறது. இன்று சில நாட்களில் திருமணங்களே நடைபெறாமல் இருக்கும், இந்த வேளையில் ராஜேஷ் தன் பிறந்த நாளைக் கொண்டாடாமல் வீட்டிலேயே முடித்துக் கொண்டான். நண்பர்களுக்கு வாட்ஸ் அப், தொலைபேசியிலும் வாழ்த்து சொன்னவர்களுக்கு நன்றி சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

இல்லை என்றால் அவன் பிறந்த நாள் ஒரு விழாவாகவே கொண்டாடப்பட்டு இருக்கும். ஆடம்பரச் செலவுகள் அப்படியே குறைந்தன.இந்த நிலையில் தன் நண்பன் சதீஷ்க்கு மட்டன் பிரியாணியும் சில்லி சிக்கனும் ஆர்டர் செய்திருந்தான் ராஜேஷ்

சதீஷ் உங்களுக்கு மட்டன் பிரியாணியும் சில்லி சிக்கனும் ஆர்டர் பண்ணிருக்கேன். இன்னும் பத்து நிமிஷத்துல உங்க அட்ரஸுக்கு வந்து சேர்ந்திரும். நீங்க வாங்கிட்டு எனக்கு போன் பண்ணுங்க என்று ராஜேஷ் சொன்னதும்

‘‘ஓகே நன்றி ராஜேஷ் ரொம்ப நன்றி’’ என்று சொன்ன சதீஷ் உணவுக்காக காத்திருந்தான்.

அவன் அனுப்பிய உணவு விடுதியின் பெயரும் ஆர்டர் எடுத்தவரின் பெயரும் வாட்ஸ் அப்பில் வந்து சேர்ந்தன. உணவு கொண்டு வருபவரின் தொலைபேசி எண்ணுக்கு செல்போனுக்கு போன் செய்ய இன்னும் பத்து நிமிடங்களில் உணவு வீடு தேடி வந்துவிடும் என்று சொன்னார் உணவு கொண்டு வருபவர். மற்ற வேலைகளில் மூழ்கி கிடந்த சதீஷ் கொஞ்ச நேரத்திற்குப் பின் உணவு ஆர்டர் எடுத்தவர் அழைக்க வீட்டின் கீழே போய் தன் உணவைப் பெற்றுக்கொண்டு மேலே வந்தான்.

உணவைப் பெற்றுக் கொண்டதும் நன்றியோடு ராஜேஷுக்கு வாழ்த்து சொன்ன சிறிது நேரத்தில் சதீஷின் தொலைபேசி அடித்தது.

யார் என்று பார்த்தபோது அது ராஜேஷ் அழைத்திருப்பது தெரிந்தது.

ஓடிப்போய் செல் போனை எடுத்து

ஹலோ…. என்ன ராஜேஷ் என்று சதீஷ் கேட்டான்.

சதீஷ் ஒரு ஒற்றுமை பாத்தீங்களா? நான் உங்களுக்கு உணவு ஆர்டர் கொடுத்தேன். நீங்க வாங்கிட்டு சாப்டீங்க . ஆனா நான் எங்க வீட்டுக்கு உணவு ஆர்டர் கொடுத்தேன். அது என்ன பெயரில் வந்திருக்கு தெரியுமா? உங்க வாட்ஸ்அப் கொஞ்சம் ஓபன் பண்ணி பாருங்க என்று ராஜேஷ் சொன்னபோது சதீஷ் வாட்ஸ் அப்பை ஓபன் செய்து பார்த்தான்

அவனுக்குள் இன்னும் ஒருமாதிரி ஆனது பேச முடியாமல் மறுபடியும் ராஜேஷிடம் பேசினான்.

மீண்டும் ராஜேஷ் சதீஷிடம் பேசினான். இதுதான் உலகம் சதீஷ், இந்த உலகத்தில் எதுவுமே பெருசில்ல; எதுவும் நிரந்தரமல்ல. எல்லாம் ஒண்ணுக்குள்ள ஒண்ணா இருக்கிறது தான் வாழ்க்கை.

நான் சதீஷ் அப்படிங்கற உனக்குதான் உணவு ஆர்டர் பண்ணினேன். ஆனா நான் எங்க வீட்டுக்கு உணவு ஆர்டர் பண்றேன் . எனக்கு உணவு கொண்டு வர்ற வரும் சதீஷ் என்கிற பெயரில் வர்றார். நான் நினைக்கலாம் நான் உங்களுக்கு உணவு வாங்கி கொடுத்தேன்னு, உங்களுக்கு செய்த உதவி அடுத்த நொடியே உங்க பேர்ல இருக்கிற சதீஷ் என்கிற நபர் தான் எனக்கு உணவு கொண்டு வருகிறார் பாத்தீங்களா? இன்னுமொரு கோ – இன்ஸிடெண்ஸ். இதுதான் உலகம், கடவுள் எல்லா இடத்துலயும் நிறைந்திருக்கிறார். நான் உங்களுக்கு கொடுத்த அப்படிங்கிற பெருமை எனக்கு இல்ல . ஏன்னா உங்க பேர்ல இருக்கிறவர் தான் எனக்கும் உனக்கு கொடுக்கிறார் . பணம் கொடுக்கிறது அப்படிங்கிறது வேற , அந்த உணவு சுமந்து வார்ற அவருடைய பேரும் சரியா இருக்கு. இது ஒரு பெரிய ஒற்றுமை என்று சொன்னான் ராஜேஷ் .

சதீஷுக்கு அவன் சொன்னது என்னவோ போல இருந்தது

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *