சிறுகதை

பொறுமை- ராஜா செல்லமுத்து

ஒரு பிரதான நிறுவனத்தில் வேலை கேட்பதற்காக சுரேஷ்,மேலாளர் வீட்டிற்கு இரவு போயிருந்தான் . அவனைக் கூப்பிட்ட மேலாளர் அவனைப் பற்றி விசாரித்தார் .அவன் படிப்பு, ஊர், அனுபவம் அத்தனையும் கேட்டிருந்தார்

நீங்க எந்த ஊர்?

மதுரை பக்கம் சார்?

ஓ அப்படியா?

ஆமா

நீ என் நண்பனோட மகன் ஆச்சே என்று தாமதமாக பதில் சொன்னார்.

என்ன படிச்சு இருக்கீங்க?

பிகாம் சார்

ஆமா அதையும் உங்க அப்பா எனக்கு சொன்னார்.

ஏதாவது கம்பெனியில் வேலை பார்த்த அனுபவம் உண்டா என்று மேலாளர் கேட்டார்

இருக்கு சார். அதற்கான சர்ட்டிபிகேட் இருக்கு என்று மேலாளரிடம் சுரேஷ் எடுத்துக் காண்பித்தான்

சரி நீங்க என்னோட கம்பெனியில வேலை செய்யலாம் . இங்கேயே இருங்க. நான் உங்கள சொல்லி அனுப்புறேன் என்று சொன்னவர் இங்கே இரு நான் வரேன்னுட்டு வீட்டிற்குள் போய்விட்டார் .

வீட்டிலேயே அமர்ந்திருந்தான் சுரேஷ்.

வருகிறேன் என்று சொல்லி போனே மேலாளர் வந்தபாடில்லை என்று தன் வீட்டிற்கு போன் செய்தான்.

என்ன சுரேஷ் மேனேஜர் என்ன சொன்னார் ?அவர் என்னுடைய நெருங்கிய நண்பர் . கண்டிப்பா உனக்கு வேலை கொடுப்பார் என்று சுரேஷின் அப்பாவும் வரிந்து கட்டி பேசினார்.

சார் வீட்ல உட்கார சொல்லி இருக்காரு. வெளியே உட்கார்ந்து இருக்கேன் என்று சொன்னான் . சுரேஷ் வீட்டுக்குள்ள போனவர் இன்னும் வரவே இல்லை.

வீட்டலயும் மனைவி குழந்தைகள் என்று யாரும் இல்ல போல. வெளியூர் போய்ருக்காங்க அப்பாவிடம் சுரேஷ் சொன்னான்.

மேலாளர் வீடு ஆளரவமற்று இருந்தது. இப்போது வருவார் பிறகு வருவார் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்த சுரேஷ் அவர் சொன்ன இடத்தில் அமர்ந்திருந்தான். மணி 10 11 ஆனது. அன்று இரவு நடு இரவை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அப்போதும் அவர் வந்தபாடில்லை.

பொறுமை நிறைந்த சுரேஷ் தன் அப்பாவிற்கு போன் செய்தான்.

அப்பா என்னைய உட்கார வச்சுட்டு வீட்டுக்குள்ள போனார் . இருங்க வரேன்னு சொன்னார் . இன்னும் வரலை அப்பா என்று அப்பாவுக்கு போன் செய்தான்.

அவரு சொன்னா எல்லாம் சரியாத்தான் இருக்கும் . நீ அமைதியா அங்கே உட்காரு. அப்பத்தான் உனக்கு வேலை கிடைக்கும் என்று சமாதானம் சொன்னார் அப்பா.

அப்பா அதுக்காக 12 மணி வரைக்கும் வரலைப்பா என்று சுரேஷ் புகார் செய்தான்.

இது கூட ஒரு டெஸ்ட்டா ஆயிருக்கலாம் சுரேஷ் . கொஞ்சம் பொறுமையா இரு. நமக்கு வர வேண்டியது வரது வரைக்கும் நம்ம பொறுமையா தான் இருக்கணும். என்று அப்பா சுரேஷ்க்கு சமாதானம் சொன்னார்.

சுரேஷ் மேலாளரை எட்டி எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவர் வருவதாகவே தெரியவில்லை. தூக்கம் கண்ணை. சொருகி கொண்டு வந்தது. தூங்கினால் தவறாக நினைப்பார்கள் என்று அவன் கொட்ட கொட்ட முழித்துக் கொண்டிருந்தான் . வீட்டின் உள்ளே போனவர் என்ன ஆனார் என்று தெரியவில்லை .

இரவு கடந்து , காலை விடிந்தது .

கொட்டாவி விட்டபடியே வெளியே வந்த மேலாளர்

என்ன இங்கே உட்கார்ந்து இருக்கீங்க? என்று கேட்டார்.

சார் நீங்க நைட்டு என்னைய இங்கேயே இருங்க. நான் வரேன்னு சொன்னிங்க. நான் இங்கதான் இருக்கேன். நான் போகல சார் நீங்க தான் வரல என்று சுரேஷ் சொன்னான்.

அய்யய்யோ ராத்திரி பூரா இதே இடத்தில தான் இருந்தீங்களா? என்று மேலாளர் கேட்டார்.

ஆமா சார். இங்கே தான் இருந்தேன் என்று சுரேஷ் சொல்ல அவருக்கு தலையில் இடியே விழுந்தது போல் இருந்தது.

ரொம்ப பொறுமையாக இருக்க . நீ ஏதா இருந்தாலும் என்னை நீ கேட்டு இருக்கணும். ஏன் நீ என்ன தொடர்பு கொள்ளல. இந்த வேலை தவறு செஞ்சா அடுத்தவங்கள தட்டி கேட்கறது. அதனால நீ நினைக்கிற மாதிரி இருக்க மாட்ட. உன்னை இந்த வேலைக்கு நான் சேர்க்க முடியாது என்று படாரென்று மேலாளர் சொன்னார்.

அதைக் கேட்ட சுரேஷுக்கு கோபம் வந்தது . இங்கே இருன்னு சொல்லிட்டு போன உங்களோட தப்ப மறைக்கிறதுக்கு. என்னை வேலைக்கு வேணான்னு சொல்றீங்களா? போயா. உன் வேலையும் வேணாம். ஒன்னும் வேணாம் என்று சொல்லிவிட்டு முகத்தில் காறித் துப்பாத குறையாக வந்தான் சுரேஷ்.

தன் அப்பாவிற்கு போன் செய்தான்.

அப்பா அந்தாள் கொடுக்கிற வேலை எனக்கு வேணாம்பா என்று சொன்னான்.

என்னடா என்ன ஆச்சு?

நீ பொறுமையா அங்கே இருன்னு சொன்ன. ஆனா அந்த ஆளு .நீ இவ்வளவு பொறுமையா இங்க உட்கார்ந்து இருக்க கூடாது. என்னை கேட்டிருக்கணும். உனக்கு வேலை இல்லைன்னு சொல்லிட்டார் என்று சொல்ல

தன் தவறை உணர்ந்தார் அந்த தகப்பன்.

சரி நீ வந்துரு என்று அப்பா சொன்னார்.

இரவு தான் அடித்த தண்ணீர் தலையிலிருந்து தற்போதுதான் இறங்கியது. என்பதை உணர்ந்த மேலாளர்

சுரேஷ்ன் அப்பாவிற்கு தொடர்பு கொண்டார்.

உங்க பையனை வரச்சொல்லுங்க வேலைக்கு சேர்த்துக்கிறேன் என்று சொல்ல

மேலாளர் மீது சுரேஷின் அப்பாவிற்கு கடுங்கோபம் வந்தது.

இது என்ன விளையாட்டா இருக்கு. ஒரு மனுசனோட ‘உணர்வோடு விளையாடுற உங்கள மாதிரி மனிதர்களிடம் என் மகன் வேலை பார்க்க மாட்டான் என்று சொல்லி பட்டென்று தன் செல்போனில் தொடர்பை துண்டித்தார் சுரேஷின் அப்பா.

மேலாளருக்கு மேனி எங்கும் வியர்த்துக் கொட்டியது.

இனி இரவில் தண்ணி அடிக்கக் கூடாது என்று தீர்மானம் செய்தார்.

ராஜா செல்லமுத்துவின் பிற கதைகள்:

சோப்பு

அதிகப்படியான ஆசை

அன்பின் உச்சம்

கடன்

செல் நம்பர்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *