சிறுகதை

இணையாத கோடுகள் |காசாங்காடு வீ .காசிநாதன்

மதனின் திருமணம் மாமா மகளுடன் முடிந்தது.

அவனது திருமண நாள் இரவுதான் அந்த கேளிக்கை விடுதிக்கு அவளது தோழியுடன் ஆனந்தி சென்றிருந்தாள். நகரின் கிழக்குப் பகுதியில் இருக்கும் அந்த விடுதியில் ஆண்களும் பெண்களும் மதுபானம் அருந்திவிட்டு நடனமாடும் பொழுது போக்கு இடம். வாழ்க்கையை தொலைத்தவர்களுக்கு மது நண்பனாக ஆரம்பிப்பது இது போன்ற இடங்களில் தான். அவளது தோழி தனது ஆண் நண்பருடன் நடமாடிக்கொண்டு இருமுறை ஆனந்தியை அழைத்தாள். ஆனந்தி நடனமாட விருப்பமில்லாத்தால் அன்று தான் மதுவை வெறுப்புடன் அருந்தினாள். மது மற்ற பானங்களை போன்று நல்ல சுவையில் இருந்தால் அனைவருமே குடிப்பழத்திற்கு அடிமை ஆகியிருப்பார்களோ? குடிப்பதற்கு நல்லாவே இல்லை; எதோ ஒன்று மாதிரி குமட்டுகிறது. இதை எப்படி தொடர்ந்து குடிக்கின்றார்கள்? என்ற கேள்வி எல்லோருக்கும் ஏற்படுவதைப் போன்று அவளும் உணர்ந்தாள்.

கிமு கிபி என்பது மாதிரி குடிப்பவர்களின் செயல்பாடுகள் மாறுபாடாக உள்ளது. குமு குபி என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

பணியாளர்களை ஹலோ என்றவர்கள் “டேய் இங்கே வாடா… என்னடா முரைக்கிறே” என்கின்றனர்.

“நான் ரொம்ப சந்தோஷத்தில் இருக்கிறேன்….. டோன்ட் டிஸ்ட்ரப் மீ”.. என வசனம்.. தள்ளாடிக்கொண்டே நிற்கவும் இயலாமல் “மாப்ளே நான் ஸ்டெடியா இருக்கேன்” என்று கூறுவது,

இன்னும் பல…

பெண்களும் உலகை மறந்து,

தங்கள் நிலை மறந்து உடை நழுவுவது தெரியாமலும் கூத்தடிக்கின்றனர்.

தோழியும் அவளது நண்பனும் நடனமாட அழைத்ததால் அதை விரும்பாமல் மீண்டும் ஒரு கோப்பை மது அருந்தினாள். அதன்பிறகு இருவரும் அவர்களது வீடுவந்து சேர்ந்தனர். உடல் அசதியில் கவலையை மறந்து தூங்கினாள்

*

அடுத்த வார இறுதியிலும் மீண்டும் தோழியுடன் கேளிக்கை விடுதிக்கு சென்றாள். எல்லோருக்கும் மதுபானம் வழங்கப்பட்டது. தோழி அவளது நண்பருடன் சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு நடனமாடினாள். அப்போது இவானா என்பவள் ஆனந்தி அருகில் வந்து தன்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டாள்.

“ஏன் ஒருமாதிரி கவலையாக இருக்கின்றீர்கள்?“ உடல் நலமில்லையா? என வினாவினாள். இங்கு வருவதே கவலை மறந்து ஜாலியாக இருக்கத்தானே? ஆண் நண்பர் வரவில்லையா? எனக் கேட்டாள்.

அப்போது அவளது தொலைபேசி சிணுங்கியது. எதோ அவசர செய்தி, தொலைபேசியில் பேசிக்கொண்டே தனது பெயர் தகவல் அட்டையை (விசிட்டிங் கார்டு) ஆனந்தியிடம் கொடுத்துவிட்டு உதவி தேவையெனில் தொடர்பு கொள்ளவும் எனக்கூறி வெளியேறி விட்டாள்.

ஆனந்தி நல்லநிறம்… அலைபாயும் விரிந்த கூந்தல்… பார்ப்பவர்கள் மீன்டும் ஒருமுறை பார்க்கத் தூண்டும் வசீகரம்….. ஆனந்தியின் அங்க அமைப்புக்களும் முகத்தோற்றமும் தனது நிறுவன வளர்ச்சிக்கு பெரிதும் பயன்படுவாள் என தீர்க்கமான முடிவில் அவளது அலுவலகம் நோக்கிச் சென்றாள்.

ஆனந்தி மது அருந்திவிட்டு அவளது பெயர் அட்டையை பார்த்தாள். இவானா ஒரு நிறுவனத்தில் இயக்குனராக இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டிருந்தது.

ஆனந்தி முன்புபோல் இல்லை. எதிலும் நாட்டமில்லாமல் இருந்தாள். கல்லூரி இறுதியாண்டில் சில பாடங்களில் வெற்றி பெறவில்லை. படிப்பிலும் ஆர்வமில்லை. அன்று மதியம் இவானாவை தொலைபேசியில் அழைத்து தனக்கு எங்கேனும் வேலை வாங்கி தர இயலுமா? எனக் கேட்டாள். அதற்கு அவள் இன்று மாலை கேளிக்கை விடுதிக்கு வருவேன் அங்கு பேசிக் கொள்ளலாமே எனக் கூறினாள்.

சிறிய நேர்முக விசாரணைக்குப்பின் ஆனந்திக்கு இவானாவின் நிறுவனத்திலேயே வேலையும் கிடைத்தது. வேலையில் சேர தயக்கமானலும் இப்போதைக்கு இதில் சேர்ந்துவிட்டாள். மதுப்பழக்கத்திற்கு அடிமையாகமல் இருக்க இதுதான் தற்போதைக்கு சரியெனப் பட்டது

இந்த நிறுவனத்தில் சேர்ந்தபின் ஆனந்திக்கு தேவைக்கு அதிகமான ஊதியம், பரிசுகள், வசீகரமாக இருந்த ஆனந்தி டிசைனர் கலெக்ஷன் ஆடைகளை தேர்வு செய்து அணிந்தாள். விலை உயர்ந்த வாசனை திரவியங்கள், கைப்பைகள், விதவிதமான காலணிகள், பலவகை கைக்கடிகாரங்கள் மற்றும் அணிகலண்கள் என மாற்றங்கள்.

*

மதனின் வாழ்க்கையும் மகிழ்ச்சியாக இல்லை. மாமா மகளை திருமணம் செய்து கொண்டு வாழ்க்கையில் விரக்தியுற்றவனாகவும் ஆனந்தியின் நினைவுகளுடன் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றான் மதன். தொலைபேசியில் அவ்வப்போது அழைக்கும் நேரத்தில் ஆனந்தி உற்சாகமாகப் பேசுவதில்லை. வேலை அதிகம் இருப்பதாக கூறிவிடுவாள்; நேரில் பார்ப்பதையும் தவிர்த்து வந்தாள். ஒருமுறை எதோச்சையாக இருவரும் மாலை நேரத்தில் புகீஸ் கடைத் தொகுதியில் மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சந்திக்க நேர்ந்தது. ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டதும் இருவருக்குமே கட்டிப்பிடித்து தழுவிக் கொள்ள வேண்டும் என உள்மனது துடித்தது. ஆனால் செய்கையில் கைகளை குலுக்கிக் கொள்ள மட்டுமே உடல் அசைந்தது. இருவரது மூளையும் மிக விரைந்து செயல்பட்டு முதல் கட்டளையை இரண்டாவது கட்டளை “ஓவர்ரைடு” செய்து கட்டுப்படுத்தியது.

மதன் சற்று இளைத்திருந்தான். ஆனந்தியின் முகத்தில் சோர்வான தோற்றம் தெரிந்தது. இருவரும் அவர்களது உடல் அமைப்பின் மாற்றத்தை பற்றியே பேச்சு இருந்தது!. அருகில் இருக்கும் உணவகத்தில் தேநீர் அருந்தலாமே!! என மதன் கூறியதும் இருவரும் அங்குச் சென்று தேநீர் கொண்டு வரும்படி கூறி அமர்ந்து பேச்சைத் தொடர்ந்தனர்.

மதன் நந்துவுடன் ஈடுபாடற்ற வாழ்க்கைதான் வாழ்ந்து கொன்டிருப்பதாகக் கூறினான்.

அப்போது ஆனந்தி தனது நிலைமை பற்றி கூறுகையில் தடுமாறி தடம் மாறிவிடுவேனோ? அல்லது தடம் மாறத் தடுமாறுகின்றேனா? என்பதும் வெறுப்பில் செய்வது தப்பா எனப் புரியவும் இல்லை எனக் கூறினாள்.

இதுவரை மன உறுதியுடன் இருக்கின்றேன். தற்போதைய கணினி பயிற்சி முடிந்தபின் முதலில் வேறு நல்ல வேலையில் சேர வேண்டும் எனவும் கூறினாள்.

நாம காதலித்தது உண்மை. இன்று இணைகோடுகளாக தனித் தனியாய் சென்று விட்டோம் என்று மதன் கூறி முடிக்கவும் இருவரும் அங்கிருந்து எழுந்து வெளியே நடந்தனர்.

*

ஆனந்தி பணிபுரியும் நிறுவனமான “டிரிபிள் –இ” என்பதின் விரிவாக்கம் இவானா எஸ்கார்ட்ஸ் எண்டர்பிரைஸ் (Evanaa Escorts Enterprise). இது ஒரு வாடிக்கையாளர் சேவை நிறுவனம். வளர்ந்த நாடுகளில் வேறுன்றிய இத்தொழில் வளரும் நாடுகளில் பரவி வருகிறது. வெளிநாடுகளிலிருந்து தனியாக சுற்றுலாவரும் ஆண் வாடிக்கையாளருக்கு இங்குள்ள முக்கிய இடங்களை அழைத்துச் சென்று காண்பிப்பது, கடைத் தொகுதிகளுக்கு அழைத்துச் செல்வது அவர்களது தனிப்பட்ட தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதுமான சேவை.

இவர்களது சேவைகளுக்கு ஒவ்வொரு நிறுவனமும் தனித்தனியே குறியீட்டு வார்த்தைகளை பயன்படுத்துகின்றனர். வாடிக்கையாளரின் தேவைக்கேற்ப பலவகை சேவைகள்.

மதனின் நண்பன் பிரதீபன் அமெரிக்காவிலிருந்து இங்கு அலுவலக வேலையாக வருவதாகக் தொலைபேசியில் கூறியிருந்தான்.அலுவலக வேலை முடிந்து வார இறுதியில் அவசியம் சந்திப்போம் என இங்கு வந்ததும் பேசினான். மதன் இந்தியா சென்று அங்குள்ள பள்ளியில் படித்தபோது அவனது வகுப்புத் தோழன் பிரதீபன். குறும்புத்தனம் அவன் கூடவே பிறந்தது.

பிரதீபன் தற்போது வந்து ஐந்து நாட்கள் ஆகிவிட்டதென்றும் தங்கியிருக்கும் ஹோட்டல் அறைக்கு வரும்படி கூறினான்.

வேலை முடிந்து பிரதீபனை பார்த்து இருவரும் பலவற்றை பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தனர். நேற்று வெளியில் முக்கிய இடங்களை சுற்றிப் பார்க்க உடன் ஒருத்தியை கூட்டிச் சென்றதாகக் கூறினான்..அவளைக் கூட்டிசென்றதற்கு உன்னையே கூப்பிட்டு போயிருந்திருக்கலாம் எனப் புலம்பினாள். புகைப்படத்தில் பார்க்க குடும்பப் பொண்ணு மாதிரி யிருந்தா..…தொட்டதுக்கே சத்தம் போட்டுட்டா…ஒரே நிமிடத்தில் நோகடிச்சுட்டா.

வேனும்னா நீயும் பாரு என கைத்தொலைபேசியில் இருந்த அவளது புகைப்படத்தை காண்பித்தான்.

புகைப்படத்தை பார்க்கும் முன் மதன் கூறியது, பொதுவாக மனிதர்களை இரண்டு வகைப்படுத்தலாம்.

சந்தர்ப்பங்களையும் சூழ்நிலையையும் “வலுவான காரணமாக்கி தப்பு செய்பவர்கள்” ஒரு வகை.

எந்த சூழலிலும் “மன உறுதியுடன் இருந்து தப்பே செய்யாதவர்கள்” இன்னொரு வகை. அவர்கள் “எங்கேயும் எப்போதும் நெருப்புடா.”.என விளக்கம் கூறினான்.

புகைப்படத்தை பார்த்ததும் அதிர்ச்சி..

அதில் கன்னத்தில் குழி விழும் அதே சிரிப்புடன்..ஆனந்தி,.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *