காதல் தோற்பதில்லை (சிறுகதை) ராஜா செல்லமுத்து

Ladies-Ways-to-get-the-love-of-boys‘‘பிரவீன் ஒரு பார்ட்டிக்கு கூப்பிட்டு இருக்கான் போய்ட்டு வருவமா?’’ என்றான் குமார்.
‘‘என்ன பார்ட்டியாம்?’’ என ஆவலாய் கேட்டான் சசி.
‘‘டேய் ஒனக்குத் தெரியாதா?
‘‘ம்ஹூம் தெரியாதே!
‘‘ஒனக்குச் சொல்லலையா?’’
‘‘இல்லையே’’
‘‘நீ ஊர்ல இல்லையில்ல அதான்…
‘‘நான் ஒரு வருசத்துக்கு முன்னாடியே ஊர்ல இருந்து போயிட்டேன்ல. இப்பத்தான வந்தேன்.’’
‘‘ஓ தெரியுமே!’’ சரி சரி வா போயிட்டு வருவோம்.’’
‘‘ஏய்! அவன் சொல்லாம நான் எப்படி வாரது’’ நீ போய்ட்டு வா நான் வரல’’ சலிப்பாய் சொன்னான் சசி.
‘‘சசி நீயும் வந்தயின்னா ஒனக்கும் இது யூஸ் ஆகலாம். வந்து பாருடா’’ எனக் கட்டாயப்படுத்தினான் குமார்.
‘‘எனக்கென்னாடா யூஸ் ஆகப் போகுது’’
‘‘நீ லவ் பண்றயா?’’
‘‘ஆமா… அப்ப நீ கண்டிப்பா வரணும்?’’
என்னடா சொல்ற?
‘‘லவ் பண்றவனனெல்லாம் இதப் பாக்கணும்டா அப்பத்தான் பிரவீனோட அரும தெரியும்’’ என லேசாய் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான் குமார்.
‘‘என்ன குமார் பூடகம் போடுற? பிப்ரவர் 14 தான் காதலர் தினம். இப்ப என்னவாம் பார்ட்டி குடுக்கிறான்’’
‘‘அதுவா நீ வந்து பாரு அப்பத்தான் ஒனக்குத் தெரியும்.’’
‘‘ஆமா பிரவீன் ஒரு பொண்ண லவ் பண்ணிட்டு இருந்தான்ல’’
‘‘ஆமா… லவ்வுன்னாலும் லவ்வு அப்பிடியொரு லவ்வு… அவன் காதல இலக்கியங்கள்ல கூடப் பாக்க முடியாது. அப்படியொரு காதல். ரெண்டு பேரும் உசுருக்கு உசுரா லவ் பண்ணுனாங்க. ரெண்டு உடல், ஒரு உசுரு. அப்பிடியொரு காதல்.’’
‘‘ஆமா அது எனக்கும் தெரியுமே? நம்ம சுபிதாவத்தான லவ் பண்ணுனான்.’’
‘‘ஆமா சசி சுபிதாவே தான்.’’
‘‘ரெண்டு பேருக்கும் கல்யாணம் ஆயிருச்சா நான் ஒரு வருசம் ஊருக்குள்ள இல்லன்னதும் என்னென்னமோ நடக்குது? கல்யாணம் எங்க நடந்துச்சு? எனக்கு சொல்லாமலே விட்டுட்டானே பாவிப்பய’’ எனக் கடிந்து கொண்டான் சசி.
‘‘ம்… அதே தான்… அதுக்குத் தான் பார்ட்டியே’’
‘‘ஓ அப்பிடின்னா கல்யாண பார்ட்டியா?
‘‘நீ  வந்து பாரு அப்பத்தான் தெரியும்’’ என சசியைக் கூப்பிட்டுச் சென்றான் குமார்.
இருவரும் பார்ட்டி நடக்கும் ஹாலுக்குப் போனார்கள். அது ஒரு சாதாரணமான ஹோட்டல் இருநூறு பேர் அமரக்கூடிய அளவிற்கு விஸ்தாரமாய் இருந்தது. ஆண்களும்,  பெண்களும் ஆங்காங்கே வந்த வண்ணம் இருந்தனர். சசியும் குமாரும் உள்ளே சென்றார்கள். ஆண்கள், பெண்கள் என நிறைய பேர் இருந்தார்கள். ஆனால் எல்லோரும் வித்யாசமாய் இருந்தார்கள்.
பார்ட்டிக்கு வந்தவர்கள் பெரும்பாலும் வித்யாசமான முறையில் முடி வைத்திருந்தார்கள்.  நடை உடை பாவனைகளிலும் மாற்றம் செய்திருந்தார்கள்.
‘‘என்ன ப்ரியா ஆனந்தி வந்தாளா?
‘‘வருவா…’’ என ப்ரியா பதில் சொன்னாள்.’’
‘‘என்ன பிரபு எப்பிடியிருக்க?’’ ஆளே மாறிப் போயிட்ட ஹேர் ஸ்டைல மாத்தியிருக்க டிரஸ் கூட மாறியிருக்கு. ஏதாவது விசேஷமா?’’ எனக் கேட்டான் சசி.
‘‘பிரபு உற்காசமாய்ச் சிரித்தான். ‘‘யெஸ் சசி… ஒரு வருசமா நீ எங்க போயிருந்த?’’
‘‘நான் வேல விஷயமா வெளியூர் போயிருந்தேன்.’’
‘‘அதான் ஒனக்கு நம்ம சங்கத்தோட ரூல்ஸ் தெரியாமப் போச்சு.’’
‘‘சங்கமா? ரூல்ஸா? என்னாடா சொல்றீங்க?
இப்பத்தான வந்திருக்க… இந்தப் பார்ட்டியப் பாரு நீயே தெரிஞ்சுக்கிருவ?’’ என மீண்டும் உற்சாகக் குரலில் சிரித்துவிட்டுச் சென்றான் பிரபு.
‘‘என்னாச்சு இவனுக்கு’’ புரியாமல் சிந்தித்தான் சசி.
வண்ண விளக்குகள் எரிந்து கொண்டிருந்தன. வந்த எல்லாருடைய லட்சணங்களும் மாறியிருந்தன. இவனுகளுக்கு என்னாச்சு. எல்லாமே ஒரு டைப்பா இருக்கானுகளே’’ குழம்பினான் சசி.
சிறிது நேரத்தில் பிரவீன் வித்யாசமான சிகை அலங்காரத்துடன் மேடையில் தோன்றினான். பிரவீனைப் பார்த்ததும் வந்திருந்தவர்கள் உற்சாக ஆர்ப்பரிப்பில் துள்ளிக் குதித்தார்கள்.
பிரவீன் மேடை மீது தோன்றினான். முன்னை விட சந்தோசமாக இருக்கேன் என்று மைக் முன்னால் பேசினான்.
‘‘அன்புச் சகோதரர்களே அனைவருக்கும் வணக்கம். நீங்க இப்போ இங்க வந்திருக்கிறதில நான் தான் ஜூனியர். அதனால நான் இந்தப் பார்ட்டிய எனக்கு அரேன்ஜ் பண்ணியிருக்கீங்க. நீங்க எல்லாம் சந்தோசமா இருங்க. எதப் பத்தியும் கவலப்படாதீங்க. நம் கையில தான் நாளைய உலகமே இருக்கு’’ என சந்தோசமாய்க் கத்தினான்.
உடன் சேர்ந்து வந்த அனைவரும் குதூகலமாய்க் கத்தினார்கள். ஒன்றும் புரியாமல் விழித்தான் சசி.
‘‘டேய் என்னாடா சொல்றானுக?
‘‘நீ ஒரு வருசம் ஊர்ல இல்லையில்ல என்னென்ன நடக்குதுன்னு பாரு’’ எனத் தட்டிக் கொடுத்தான் குமார்.
பிரவீன் மீண்டும் பேசினான். இனிமே நாம எதப் பத்தியும் நெனைக்கக் கூடாது. நாம முன்னால இருந்தத விட இனிமே ஆயிரம் மடங்கு சந்தோசமா இருக்கணும். புதுசா சாதிக்கணும். நம்மள பாத்து மத்தவங்களும் தப்பான முடிவுக்குப் போகக் கூடாது. இது ஒவ்வொருத்தவங்களுக்கும் உறுதுணையா இருக்குமென்று நம்புகிறேன். பார்ட்டிக்கு வந்த எல்லாரும் நல்லபடியா சாப்பிட்டுப் போங்க. இனிமே நான் சுதந்தரப் பறவை’’ என்று கை தூக்கிக் கத்தினான் பிரவீன். எல்லாரும் ஆடிப்பாடி மகிழ்ந்தார்கள்.
சசிக்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை. பிரவீன் மேடையை விட்டு இறங்கியதும் இன்னொருவன் மேடை மீது ஏறினான். அடுத்த பார்ட்டிக்கு ஹரி தயாராக இருக்கிறான் என்றதும் ஹரி உற்சாக மிகுதியில் மேடை மீது ஆடினான்.
‘‘டேய் இவனுக என்னாடா பண்றானுக எனக்கு ஒண்ணும் வெளங்கலயே’’ என்றான் சசி.
‘‘சசி இது ஒரு முரண்பாடான விழா. நம்ம ஜெகன் தெரியுமில்ல?
‘‘ஆமா… அவன் தான் காதல்ல… தோல்விய செத்துப் போயிட்டான்னு கேள்விப்பட்டேனே.
‘‘அது தான் காதல் செத்தவங்களோட கடைசி நிகழ்ச்சி. காதல் தோல்வி, அது இதுன்னு விரக்தியடைந்தவங்க தங்களோட உசுர மாச்சுக்கிறாங்க அதுனால நம்ம தெருவுல இருக்கிற பசங்கெல்லாம்  அதுல இருந்து மீண்டு வாரதுக்கு பெரிய கஷ்டப்படுறாங்க, நிறையப் பேரு செத்து போயிருவாங்க; இல்ல பித்துப் பிடிச்சு அலையுறானுக. அதனால காதல்ல தோல்வியடைஞ்சா அவன் டிரஸ், நடை உடை பாவனையை மாத்தம் செஞ்சுட்டு புது மனுசனா வாழ ‘‘காதல் தோல்வியுற்றோர் அமைப்பு’’ ன்னு ஒண்ணு ஆரம்பிச்சிருக்கோம்.
‘‘இங்க மனுசன் எப்பிடி வாழணும்னு ட்ரெயினிங் குடுக்குது. இங்க வந்துருக்க எல்லோருமே காதல்ல தோல்வியடைஞ்சவங்க தான். அவங்களோட எல்லாத்தையும் மாத்திருறாங்க. அப்பிடி காதல்ல தோல்வியடைஞ்சவன் தான் பிரவீன் அவன முன்னைவிட இப்போ மாத்திட்டாங்க
அவனோட பார்ட்டி இது. இந்தப் பார்ட்டி வைக்கிறதுனால காதல் தோல்வியடைஞ்சவனோட மனநிலை மாறுது, புது வாழ்க்கையத் துவங்க ஏற்பாடு செய்றாங்க. முன்ன விட சூப்பரா இருக்காங்க’’ எனக் குமார் சொன்னதும் சசிக்குள் புது மாற்றம் ஏற்பட்டது.
காதல் செய்யும் போது இருந்த உற்சாகத்தை விட தற்போது நிறைய உற்சாகமாய் இருந்தனர் காதலர்கள். இதையெல்லாம் பார்த்த சசி தன் காதல் மீது நம்பிக்கை இழந்தவனாய் காதல் தோல்வியுற்றோர் சங்கத்தில் தன் பெயரையும் பதிவு செய்து கொண்டான்.
அங்கே வந்திருந்த காதல் தோல்வியுற்ற ஒரு பெண்ணும் காதல் தோல்வியுற்ற ஒரு பையனும் காதலில் விழுந்திருந்தார்கள்.